Roadtrip USA. 8 augustus Nashville

Zoals gezegd, zijn we gisteravond met het pendelbusje Nashville in geweest. De bus vertrok keurig op tijd en een kwartiertje later waren we al aanwezig en werden we afgezet op de kruising commerce street en 5th.  Om de hoek was Broadway. Broadway was een heksenketel.  Uit iedere kroeg komt live muziek. We zijn op en neer gelopen en uiteindelijk gaan eten bij Acme food. Dat was even zoeken, veel tenten zaten vol en ook hier hadden we niet meteen plek. Acme food zit aan het eind van Broadway, richting het water. Het zoeken naar een goede plek om iets te eten leidde tot wat wrevel (onderling), maar toen we eenmaal zaten was het allemaal prima. Je zit er aan lange tafels met meerdere mensen; er speelde een best goede bluesband. Gezellige drukte, al was het voor Isabella even teveel.  Wederom burgers gegeten. (Intussen leef ik op burgers, ik voel me behoorlijk ongezond). Ook hier was de bediening weer ontzettend aardig; wilde weten waar we vandaan kwamen en wat we gezien hadden en nog gingen zien. Het is en blijft leuk als mensen zo belangstellend zijn.

Na het eten hebben we nog een klein stuk gewandeld. Met de kinderen de brug op en daar wat foto's gemaakt. Teruggelopen en daarna kwam het busje er al snel aan.

Nashville

De volgende dag (8 augustus inmiddels) wilden we vroeg weg om zoveel mogelijk van Nashville te zien. Uiteindelijk  gingen we pas na negen uur de hotelkamer uit. Laurens en Quinten gingen niet mee. Het plan was om de Country Music hall of fame te bezoeken plus het Ryman auditorium. Die laatste is de voormalige grand ole Opry, althans tot 1974.  Nu is het een plaats waar van alles over country te zien en te horen is. Er zijn ook nog allerlei optredens. Laurens en Quinten hoefden niet zo nodig mee en die zijn die dag op de hotelkamer gebleven. Voor we vertrokken hebben we aan de overkant met Bella koffie met een broodje gegeten bij de Starbucks.

In de Starbucks

Iets na 10 uur gingen we terug en om 10.20 stonden we te wachten op het busje.  Kortgezegd: dat ging hartstikke mis en na klagen bij de balie hebben ze een andere chauffeur laten komen en pas een goed uur later waren we onderweg. Er stonden ook andere Nederlanders te wachten en die hebben we later in de stad nog meerdere malen gezien.

Rond twaalf uur kwamen we aan bij de country music hall of fame. Inmiddels hadden we ook besloten  om het Ryman maar te skippen en voor deze goed de tijd te nemen. Balen, maar het is niet anders. CMHF is enorm leuk. Vooral de oudere tv fragmenten waren heel leuk om te zien. Ook de allereerste opnames van country muziek waren een genot om naar te kijken. Heel veel memorabilia zoals instrumenten, kleding maar ook auto's.

Coat of many colors, hit in de VS in 1971

 Veel namen uit de countrywereld kende ik maar ook minstens evenveel niet. De allerlaatste zaal bestond uit de plaquettes van allen die opgenomen waren inde hall of fame. Wat me opviel, was dat alison Krauss en de dixie chicks beide zo goed als ontbraken. Nu ik er over nadenk, heb ik ook een garth Brooks niet gezien. Wellicht heeft het toch met leeftijd te maken en dat het pas aan het eind van een carrière wordt verleend.


Halverwege ons bezoek zijn we even wat wezen eten (burger, wel een erg lekkere). Heel mooie tent. We hebben lekker buiten gezeten. Tijdens het eten was op een groot scherm het onderdeel roeien van de Olympische spelen te zien. Dames 4 van de Nederlanders finishte als eerste; we dachten dat we goud gewonnen hadden, maar later bleek dat het een voorronde was. Daarna hebben we ons rondje door de CMHF afgemaakt.

Rond een uur of vijf waren we weer terug in het hotel. Ook op de terugweg ging het niet helemaal soepel met het vervoer; het busje kwam wel redelijk snel (ik had wel naar het hotel gebeld om te vragen of hij ook daadwerkelijk reed) maar we gingen eerst nog langs het vliegveld waar een dame afgezet werd. Terug in het hotel ben ik even wezen zwemmen met Isabella, overgooien met een balletje.


Met het oog op de rit van de dag erna, zijn we naar de Walmart gegaan om eten en drinken in te slaan. De Walmart stond ook hoog op ons lijstje van must-see attracties. De walmart was groot, maar eigenlijk niet heel erg bijzonder. Beetje vergelijkbaar met een Italiaanse Ipermercato, al vind ik die soms mooier. De hoeveelheden die je kunt kopen zijn groot (limonade per gallon, gigabussen met cheesebolletjes) en de merken zijn anders maar geen dingen gezien die wij niet kennen. Wat we wel handig vonden was tylenol in een potje ipv in een een doordrukstrip. Zouden we hier ook moeten hebben, We hebben boodschappen gedaan voor de volgende dagen in de auto en evt. op de hotelkamer. Simone heeft ook wat kleding gekocht voor zichzelf en Bella, al weet ik niet wat precies. Het was in elk geval bijzonder goedkoop allemaal.

Na ons bezoek aan de Walmart zijn we fastfood gaan eten. Wendy's, Taco Bell, McDonald's en pizza hut zitten pal bij elkaar, maar helaas was het zitgedeelte overal net gesloten.  Dus bij Wendy's besteld via de drive thru. Wij kennen het hele menu daar niet, dus dat was een grote puinhoop. Iedereen behalve ik was uitgestapt om het menu te lezen, maar tegelijk stond ik al in verbinding met de dame van de bestelling. Mensen die achter ons in de rij stonden, gaven het al op en gingen ergens anders naar toe, zo lang duurde het. Het meisje achter de kassa vroeg zich af of we in Nederland geen drive thru hebben.  Nadat we ons eten gekregen hadden (burgers) hebben we dat buiten bij het hotel opgegeten. Goed half twaalf naar bed.

Het is nu ochtend, 9 augustus en vandaag gaan we naar Memphis,. Dat wordt een uur of vier rijden. Het weer is warm en zweterig.  Inmiddels begint de vakantie vermoeidheid toe te slaan. We hebben zoveel gezien dat New York wel een maand geleden lijkt. Ook is soms best lastig dat je nu al ruim twee weken met zijn vijven op elkaars lip zit. Daarom was het best goed dat de jongens gisteren apart van ons iets gedaan hebben. Die hebben op hun kamer gezeten achter de laptops. Ik ben er geen fan van, maar zij vinden het prima. We merkten dat het ons allemaal goed heeft gedaan.