Roadtrip USA. 11 augustus. Memphis - Jackson

Vandaag hebben we een wat langere rit voor de boeg. 210 mijl over de interstate naar Jackson om precies te zijn. Zowat de hele rit gaat via de I55. Het ontbijt 's ochtends was weer ietwat rommelig, maar vooruit. Wat wel grappig was, was toen Simone en ik nog even koffie gingen halen beneden en de eetzaal verder leeg was. Een van de dames van de bediening had blijkbaar iets goed te maken met haar vriend, en nadat ze een en ander had gezegd, allemaal heel emotioneel, barstte een van de andere dames die er bij stond in luid gezang uit: 'Ze zou het nooit meer doen' en 'ze heeft spijt' en dat de jongen haar vooral maar moest vergeven. De jongen voelde zich wat ongemakkelijk en dat kan ik me prima voorstellen.

Sleepin hotel in Memphis

Het hotel in Memphis vond ik een van de mindere. De bedden waren smal en ik had afgelopen nacht ook voor het eerst duidelijk minder goed geslapen.  Ook was een van de nachten de kamer niet goed gedaan; alleen een nieuwe stapel handdoeken was er klaargelegd op bed en verder niks.








De rit naar Jackson was zoals gezegd wat saai. We zijn halverwege zelfs even gestopt om de benen te strekken. De tijd ging heel langzaam.

Alles werd weer goedgemaakt toen we in Jackson aankwamen. Dit was het mooiste en leukste hotel van de hele rit. De kamer was een suite waarvan het deel waar Isabella sliep apart was van ons deel. Het hotel was verder prachtig ingericht.

allemaal keurig verzorgd

We waren aan de vroege kant dus we hadden tijd om nog even wat te bekijken. Op zich was er niet zoveel te zien, maar het Old Capitol house lag er vlak naast en daar ben ik samen met de jongens naar toe gegaan. Inmiddels was het ook gaan regenen, De luchtvochtigheid was zo hoog dat als je naar buiten liep, je bril direct besloeg. Nooit eerder meegemaakt. Het was nog steeds behoorlijk warm . Het Old Capitol was best interessant; er was verder niemand en de mannen achter de receptie hadden overduidelijk ook helemaal niks te doen.

's Avonds hebben we op aanraden van de receptie gegeten bij Hal & Mal, 100 meter verderop. Dat is een plek waar je alleen komt als je het weet. Van buiten is nauwelijks te zien dat het en restaurant is. Overal in de VS was de bediening vriendelijk, maar hier was het echt heel erg leuk. Het hoogtepunt was de live muziek. Deze was echt ongelooflijk goed, enorm van genoten. Ze speelden nummers van o.a. Willie Nelson en Townes van Zandt.

van buiten niet te zien dat het een restaurant is.

Toen we weg wilden gaan, nog even staan praten met een van de andere gasten. Sympathieke vrouw, die reizen organiseerde. We hebben haar kaartje gekregen.

In de hotelkamer was het bed van Isabella nog niet opgezet. Simone ging naar beneden en vrij snel kwam er al iemand om het bed op te zetten. Dat was een ontzettend leuke, vrouw die heel erg geïnteresseerd was in waar we vandaan kwamen en waarom we op hier naar toe gingen etc etc. Ze liet ons de Elvis kamer zien, die vol hing met portretten van Elvis en gouden platen. Zelfs het tapijt was groen, net als de jungle kamer op Graceland. Ook vertelde ze dat Dan Aykroyd er regelmatig logeerde. Ik geloof het zonder meer.