Roadtrip USA. 5 augustus. Dollywood.

Ondanks het weerbericht dat mogelijk regen voorspelde, zijn we toch naar Dollywood gegaan. Mocht het slecht weer worden, dan hadden we gewoon pech, maar het zag er niet heel slecht uit.Ook hebben we even getwijfeld over de prijs: entree voor het attractiepark met de achtbanen etc. was €65,- pp. Daarnaast was er ook een waterpark, Splash Country. Iets goedkoper (nog steeds  $55,- pp) maar leuker voor iedereen. Sowieso wilde Isabella heel graag naar een waterpark toe en dat hebben we uiteindelijk besloten om te gaan doen.

Het park was vlakbij; krap 10 mijl verderop.  De entree was zoals gezegd wel duur. 55 dollar pp. Voordat je binnen ben, ben je dus $260,- lichter. Vooruit maar.

We hebben een geweldig leuke dag gehad. Wel op sommige punten lang moeten wachten, maar de attracties zelf waren erg leuk. Bij een attractie hadden we pech. Nadat we ongeveer een half uur in de rij hadden gestaan, ging de attractie dicht vanwege bliksem. Niks gezien en we waren bijna aan de beurt. Balen. Alle attracties gingen dicht en iedereen moest het water uit. We hebben geen bliksem gezien en geen onweer gehoord en een  goede twintig minuten later mochten we het water weer in. Opnieuw in dezelfde rij en nu konden we wel mee.  Erg leuk: het was een soort achtbaan waar je met een opblaasboten doorheen ging. Je zit met zijn vieren achter elkaar in een soort opblaaskano. Het weer bleef goed en we zijn  tot goed zeven uur in het park gebleven. Sterker nog, we zijn hartstikke verbrand. In het park hebben we wat gegeten: een family bucket met 4 porties patat, 4 cheeseburgers. Drinken hadden we al; aan het begin van de dag hadden we twee bekers gekocht a $ 25,- per twee stuks($15p/stuk) en daarmee kon je de hele dag gratis een refill halen. Er zat een chip in de beker, want je kon er alleen de beker mee vullen en niks anders en ook niet vaker dan eenmaal per 10 minuten. De bekers hebben we uiteraard bewaard. De bucket ook.

Er waren ruim voldoende ligstoelen beschikbaar. Simone is het merendeel van de dag er bij gebleven en die lette zo op de spullen. Ze hoefde en wilde toch niet zo nodig in de verschillende attracties.
Een meisje bij een van de attracties vroeg waar we vandaan kwamen; ze was echt heel geïnteresseerd in Nederland en hoe het daar was en zo. Later bij de uitgang hebben we nog een hele tijd met haar staan praten. Ze wilde ook met ons op de foto.

incl. photobomb

Even later werden we nog aangesproken door een Amerikaan die vroeg of we uit Nederland kwamen. Hij was namelijk getrouwd met een Nederlandse, Margreet uit Katwijk. Daar ook nog een hele tijd gezellig mee staan praten. Die vroeg ook direct of we mee gingen ergens eten, maar dat hebben we afgeslagen. Achteraf hadden we dat natuurlijk moeten doen, maar om een of andere reden was de eerste reactie om dat niet te doen.

en als je weggaat uit Dollywood, krijg je dit nog even mee...

Boodschappen hebben we gedaan bij het foodcentre; een supermarkt in de buurt. Een pak van 16 diepvries cheeseburgers gehaald voor in de magnetron. In de hotelkamer was nl. een magnetron aanwezig. Dat was meteen ook het avondeten en het viel nog niet eens tegen, hoewel dat alles met de verwachtingen te maken zal hebben.

Morgen hebben we een langere rit: 180 mijl waar we naar verwachting zo'n vier tot vijf uur over zullen doen. We gaan morgen eens proberen wat eerder te vertrekken. Negen uur de auto in is nu het streven.