Roadtrip USA. 14 augustus. New Orleans.

Laatste volledige dag in New Orleans. 's Ochtends weer ontbeten in het hotel. Alle tafeltjes waren bezet; het waren er ook niet veel, maar er werd voor ons een vergaderzaaltje opengezet waar we gegeten hebben. Het ontbijt stelde niet veel voor. We waren ook al wat later. Bij de koffie stond een Chinees mevrouwtje dat nauwelijks Engels sprak en ook niet veel meer deed dan koffie inschenken, wat je ook makkelijk zelf zou kunnen.

Het idee was om naar het Civil War Museum te gaan, maar helaas bleek dat op zondag gesloten te zijn. Een alternatief zou het WWII museum zijn, maar dat vonden we met een entree van €26,- p.p. net even te gortig. Bovendien hadden we allemaal een wat verzadigd gevoel. We hadden al veel gezien en het liep tegen het einde van de vakantie en dan hoef je niet zo nodig meer, zo lijkt het.

We besloten om rond te lopen in het French Quarter aan de hand van een kaartje met bezienswaardigheden dat we van Jan Doets hadden gekregen. Daarop stond aangegeven op een route welke huizen en gebouwen er te zien waren met de bijbehorende wetenswaardigheden. Dat viel eerlijk gezegd behoorlijk tegen. De eerste nummers gingen nog wel, maar al snel klopten de huisnummers niet meer en bovendien waren degenen die we wel gevonden hadden helemaal niet zo interessant. Overigens is het wel leuk om door de straten van New Orleans te lopen; hartstikke mooi.

Zelfs een fietspad!

St. Louis kathedraal

Toen we bij de st. Louis Cathedral kwamen konden we daar niet in, omdat er juist een mis gaande was. Nieuw plan: eerst koffie drinken bij Cafe du Monde. Wereldberoemd naar het schijnt. Helaas was Café du Monde volledig vol, maar even verderop zat the Market Cafe en daar was nog wel plek.

Voor het eerst slechte bediening gehad. Misschien kwam het doordat we alleen koffie namen en geen lunch. We zaten binnen en dat was een goede keus want er barstte een enorme regenbui los.

Na de lunch ben ik met Laurens rondgelopen door the French Quarter. Simone ging met Isabella en Quinten terug naar het hotel. Quinten heeft eerst op zijn kamer gezeten en is later met Isabella wezen zwemmen. Met Laurens heb ik ruim twee uur rondgelopen; we hebben gezellig zitten praten. Ook de kathedraal konden we nu in. Die stelde niet zoveel voor, maar we hebben natuurlijk ook best veel heel grote, wereldberoemde kerken gezien in de afgelopen jaren. De Bavo in Haarlem is indrukwekkender in elk geval.

De rest van de middag hebben we niet gek veel gedaan. We hebben een poos in de tuin gezeten en gekaart met Quinten en Isabella. Daarna zijn we rond wezen lopen omdat ik gezien had dat er een winkelcentrum om de hoek zat. Dat was vooral veel kleding en daar zijn we ook niet zo lang gebleven. Op de terugweg hebben we gezocht naar een restaurantje om ergens te eten, maar we konden nergens iets vinden wat voor allemaal geschikt was.

Op gegeven moment ging het regenen en hard ook en moesten we schuilen. Daar raakten we aan de praat met een wat ouder echtpaar uit Texas, die vol belangstelling waren waar we vandaan kwamen en waar we allemaal geweest waren. Ze vroeg of Simone graag kookt en toen ze vertelde dat we dat graag en vaak doen, gaf ze zomaar het kookschort dat ze net daarvoor bij Cafe du Monde hadden gekocht. Gewoon superaardig.

's Avonds zijn we aan de overkant wezen eten bij Evangeline. Dat was het restaurant dat schuin aan de overkant van het hotel lag, rechts naast de brandweer. We hadden al half besloten om bij het restaurant van het hotel te gaan eten, omdat we niks fatsoenlijks konden vinden, maar zijn toch even wezen kijken op de menukaart aan de overkant en die zag er prima uit. Aan de buitenkant ziet het restaurant er niet uit, maar eenmaal binnen is het helemaal prima.  De bediening was ook hier weer super, heel aardige jongen. Op zijn aanraden hebben Laurens, Quinten en ik alligatorbites besteld. Die stonden niet op de menukaart, maar hij bracht het op zo'n manier dat we het wel wilden proberen. Hartstikke lekker! Achteraf bleken ze wel het duurste te zijn van alles wat we besteld hadden. Simone is daarom nog even wezen bijpinnen.

Alligator!

Het was niet al te laat toen we weer terug en naar bed gingen. De volgende dag moesten we immers om 8 uur aan het ontbijt zitten. De afspraak was dat we om 9 uur exact met zijn allen in de auto zouden zitten.