Vervolgens kwamen we langs een gigantisch monument, gewijd aan de onafhankelijkheidsstrijd van Letland. Puur toeval dat we er langs kwamen, maar tegelijk door zijn omvang niet te missen.
Vervolgens liep het in het honderd. Het fietspad dat we namen veranderde van verhard naar onverhard maar nog fietsbaar naar uiteindelijk kilometers lang mul zand midden in een bos. Geen doorkomen aan en geen alternatieven. We moesten de fiets letterlijk lopend door het zand heen duwen en zelfs over het spoor heen. Niet bij een overgang, voor alle duidelijkheid.
Daarna werden we wat ontzien en hadden we verharde weg. In Carnicavas hebben we gelunch. De muziek stond hard, maar de jongeren van een tafel verder keken of ze daaroverheen konden met hun mobiele telefoon. Dat lukte, dus wij gingen buiten zitten. Wel lekker gegeten.
Bij het fietsen niet veel later hadden we qua route nog maar één reële keus en dat was over het strand fietsen. Nou, dat leek erger dan het was en viel gelukkig erg mee. Toch zo'n 10 kilometer gedaan. Dat was redelijk zwaar maar wel te doen. Op dat moment zaten we pas net over de helft van de dag afstand en het was kwart over drie. Schiet niet erg op dus.
Het laatste deel gingen we vooral langs doorgaande wegen en toen kwam de vaart er in. Tegen vijf uur hebben we gegeten bij een wegrestaurant en daarna waren we zo bij de camping. De camping is geweldig en leeg. Prima combinatie: alle faciliteiten voor jezelf. Bovendien staan de tentjes pal aan zee en zien we nu op dit moment de zon in de baai van Riga ondergaan. Het is mooi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten